30/8/92

گاهی هیچ انگیزه ای برای نوشتن نیست.اما تو می نویسی...

دلت به هیچ احوالپرسی گرمی خوش نیست اما تو حال همه را می پرسی.

سکوت می کنی زیرا می دانی این دنیا و آدم هایش حوصله شنیدنت را ندارند.

چشم که باز می کنی سعی می کنی زیاد پلک بزنی شایدحداقل یک بارش دنیا چرخیده باشد

به آن سویی چرخیده باشد ،

که دل تو می خواهد

که بر وفق مراد تو است...

راستی سال هاست نفرین به پای این زندگی پیچیده

کجا توان چرخش دارد....کجا زندگی پای پیش رفتن دارد

اینجا فقط سکون است و سقوط!