اینجاپادگان ماست.نمور.اکسیژن صفر.اسارت صد!!!
اینجاحق نداری نفس بکشی.کمی خم شوی باهمان زاویه دفنت می کنند
اینجا نباید بخندی.اگر لب گشودی دندان هایت شکر می شوند درهمان دهان شادمانه ات
اینجا ستاره ها صدسال است مرده اند.
اینها که می بینی جای شلیک های بی امان فرمانده است
اینجا...بمیر اما قدم از قدم برندار
بمیر اما...زندگی نکن
بمیر...اما... عاشق نباش...اینجا احساس صفر است
جهنم سلام!
برچسب:
نویسنده: رضا .ش